بنا به گفتار سيف ابو بكر چندين بار به سوى مرتدين عشاير و قبايل مختلف اطراف مدينه حركت نموده و با آنان جنگيده است . اينك خلاصه‌اى از مشروح جنگ‌هاى خيالى و افسانه‌اى را كه سيف براى ما نقل مىكند در اين جا مىآوريم تا تفاوت و اختلاف روايات سيف با روايات ديگر مورّخين روشن گردد : 1 . سيف مىگويد : اوّلين جنگ ابو بكر با مرتدين بدين گونه بود كه اكثر قبايل اطراف مدينه از فرمان حكومت مدينه سر باز زدند و به ارتداد گراييدند . از دين و آيين‌شان بازگشتند و در محلّى به نام « ابرق ربذه » اجتماع نمودند . قبيلهء « ثعلبة بن سعد » و « عبس » به سرپرستى « حارث » و قبيلهء « مره » به سرپرستى « عوف » و گروهى از قبيلهء « كنانه » به دور هم گرد آمدند و لشكر انبوهى تشكيل دادند كه شهرها گنجايش آن را نداشت . سپس سيف اين لشكر ساختگى و خيالى خويش را به دو گروه تقسيم مىكند ، گروهى را در « ابرق ربذه » مىگذارد و گروه ديگر را به سوى ذى القصه حركت مىدهد و « طليحه » هم به وسيلهء برادرش « حبال » لشكرى را در اختيار آنان مىگذارد . آن گاه همان قبايل سركش و متمرّد ، پيشنهادى بدين صورت تنظيم مىكنند كه نماز را بخوانند و از دادن زكات و حقوق مالى معاف گردند و اين پيشنهاد را به وسيلهء عدّه‌اى از افرادشان به مدينه مىفرستند و جريان را به ابو بكر ابلاغ مىدارند . ابو بكر پيشنهاد آنان را نمىپذيرد . نمايندگان قبايل به سوى لشكرشان كه در « ابرق » متمركز شده بودند برمىگردند و جريان را به اطلاع فرماندهان لشكر مىرسانند و ضعف مسلمانان و كم بودن تعدادشان را بر آنان گوشزد مىكنند و بر حمله كردن به مدينه مركز حكومت ابو بكر تحريك و تشجيع‌شان مىنمايند . ابو بكر از جريان با اطلاع مىشود و براى حمله و مقابله با دشمن آماده مىگردد . سيف مىگويد : ابو بكر چهار نفر از بزرگان صحابه را با عدّه‌اى از جنگجويان براى حفظ گذرگاه‌هاى « مدينه » گماشت . سپس همهء مسلمانان را در مسجد جمع نمود و جريان را به اطلاع آنان رسانيد و سپاهى مجهز كرد و براى مقابله با دشمن آماده گرديد . سه روز از اين جريان گذشته بود كه لشكر مرتدين ، گروهى را به عنوان ذخيره در